Byrjum á því að fara 6000 ár aftur í tímann eða í lok fornsteinaldar og reyna að setja okkur inn í hugarástand steinaldarmannsins. Á þessum tíma lifði hann á veiðum og fæðusöfnun. Hann þurfti oft að flytja sig um set í stöðugri leit sinni að fæðu. Líklegast er að heimkynni hans hafi einkum verið á þeim svæðum jarðar þar sem einfaldast er að lifa og afla sér fæðu. Til dæmis þar sem loftslag er þægilegt fyrir manninn, ekki of heitt og ekki of kalt. Líklegt er að ekki hafi verið mikill munur á hitastigi sumars og veturs. Fornsteinaldarmaðurinn hefur þó getað fylgst með ýmsum breytingum á gangi himintunglanna.
Ekki er líklegt að þessi vitneskja hafi breytt miklu fyrir fornsteinaldarmanninn, jafnvel þótt líklegt megi teljast að hann hafi getað drepið tímann við stjörnuskoðanir og hugsanir í kring um þær. Þó má hugsa sér að hafi hann gert sér grein fyrir sjávarföllum þá hafi það auðveldað honum fæðuöflun við sjóinn.
Þegar fram liðu tímar gerði maðurinn sér grein fyrir því að fyrrnefndir lifnaðarhættir voru ekki hagkvæmir. Skynsamara var að laða að sér og temja dýr í stað þess að veiða þau og stunda akuryrkju frekar en að safna jurtum. Þegar maðurinn hafði tekið sér fasta búsetu var mikilvægt fyrir hann að fylgjast með árstíðarskiptum til þess að vita hvenær hentugast væri að gera jörðina tilbúna til ræktunar og hvenær best væri að taka upp.
Áin Níl gegnir stóru hlutverki í menningarsögu Egypta og einnig í
sögu stjarnvísindanna. Af ástæðum sem voru mönnum lengi vel huldar, flæðir Níl
yfir bakka sína einu sinni á ári, alltaf á sama árstíma. Hún dreifir þá
áburðarefnum um Nílardalinn og gerir hann þar með að þeirri miklu vin í
eyðimörkinni sem hann er enn þann dag í dag.
Vegna þessara staðhátta var hagkvæmt fyrir manninn að nýta sér eiginleika Nílar til ræktunar. Hann þurfti því að fylgjast með því hvenær áin flæddi yfir bakka sína. Í þessu samfélagi þurfti einhver að stjórna, einhver þurfti að fylgjast með náttúrunni og auðvitað Níl. Valdið safnaðist á hendur faraóanna og varð vegur þeirra mikill. Prestar hafa líklega haft þann starfa að skrásetja ýmsa atburði. Vegna skriftarkunnáttu sinnar er líklegt að þeir hafi verið fengnir til að fylgjast með og skrásetja breytingar í náttúrunni og þar með gangi himintunglanna. Eftir einhverjar athuganir fundu þeir út að Níl flæðir yfir bakka sína á svipuðum tíma og Síríus fer að sjást í dögun. Eftir það gátu þeir notað sér þessa athugun til að segja fyrir um flóðin. Líklegt er að þessi vitneskja hafi gert það að verkum að staða þeirra í samfélaginu styrktist. Þeir höfðu yfir mikilvægri þekkingu að ráða, gátu spáð fyrir um flóð Nílar með því að "tala við guðina" eða fylgjast með himninum.